zondag 24 mei 2009

Tucson (arizona)--Albuquerque (new Mexico)

Hello everyone,

Finally an update from the next part of my trip. It is from Tucson (arizona) to Albuquerque in New Mexico with visits to the Zuni, Chaco and Acoma pueblos.

Total cycling distance : 22 601km or 14 125 miles.

I cycle north from Tucson through the beautiful Catalina Mountains and the Apache reservations. I was unlucky because several of the small museums were closed.

I visited the Gila Clif dwellings and hot springs in the Gila Nat Forest just north of Silver City. This region is high altitude 6230ft or ca 2000m. This and a very cold weather front made it hard to travel hear. This days I had minimum temp from 19 F or -8,6 C.
The Gila cliff dwellings are natural caves where the Mogollon people lived and the end of the 13th century. They made some beautiful stone houses there. Not really pueblos but related. The strange thing is that after all that work they left after 30 years. Why is not known. We do know there was a big drought going on in that time and a lot of people were moving. Maybe they were attacked by hostiles. Also it is not known where they went. It is fun to make theories about that.

I did a good hike there and on the third morning I visited the very hot hotsprings. I was a luxury to warm there after several freezing nights. The bad thing was I had to cross the cold river twice to get there. So when I was back at my bike I had cold feet again.

I stayed with Dominique and Joelle in Silver City and they invited me to go to a play (a musical) named : Fittler on the roof. A very good one indeed. I was really glad they took me. Greta, Dominiques girlfriend, played in it.

When I left Silver City I started to hail but it did not last very long.
I went to the very beautiful and scenic Catwalk in Glenwood. It is a path build by the CCC in the 30s along a creek in a canyon. A must see if you are in the neighborhood.

On monday, I crossed the Alpine Divide at on altitude of 8550ft or 2500m. I had to camp near snow and I lost my grip for my pots and pan. I left it out to dry but an animal took it during the night.
The houses are smaller here and look more like the ones from Switzerland so it was a bit of a familiar sight here.

Next I went to the Zuni pueblo which was a disappointment. The zunis still live there and try to sell their handwork. (gold and silver juwelery). In 5 minutes I known where the shops were but museums and so were a different thing. And because they performed dances today they were closed to the public. So I left without learning much. The next few days I learned this was more the case. The nativs are very protective and do not share much about their religion.
I did learned that a sacred lake was threatened by surface coal mining. There were a lot of articles about that in the visitor center. I was surprised to read Belgium was mentioned there. One of the reason for the mining was not to depend of foreign resources. The tribe said there were many places where you could buy or find coals so there would never be a monopoly. Belgium was than mentioned as a place. This is right we have a lot of coals back home but they are 2500 ft or 800m under the ground. This makes it very expensive to get them and because there is not a possibility for a monopoly (that argument is also the truth) we closed the last mine in 1992.
This was a very big thing. In a few years about 20 000 people were at the risk of being unemployed. (At least half of my older family including my father did work in the mines.)

After weeks of massive strikes, street violence (at one time a police officer felt so threatened that he fired gunshots in the air) the gouverment announced big social benefits so my father and thousands of others were retired after 20 years underground labor or 25 years above ground labor. My father was 42 years old but many of those were only in the mid 30s. This was at the height of the social influence in Europe.

I also visited a wolfsanctuary where a CS member Tim gave me a special tour. Thank you for that. The sanctuary provides shelter for wolves/dog hybrides who ones were kept as pets. Ofcourse this does not work out because wolves are very territorial and have a social structure in their pack and can be very dominant.
Their website is :www.wildspiritwolfsanctuary.org

After this I went to El Moro or also known as Inscription rock. It is a big sandstone rock with a spring. So travelers through the desert came here to rest and get water. Because sandstone is soft many of them left their inscriptions. From petroglyphs from for Christ to the Spanish conquistadores, English settles, soldiers, expeditions and so on. It was magnificent. The views on top of the rock where there is also a ruin of a pueblo are worth the climb.

El MALPAIS just a few miles further is than formed by an ancient vulcano. It left many caves. I had a storm there and it snowed during the day. So I just went caving for an half day till the weather was better. Very nice. I recommand this if you are nearby.

On sunday, april 12th, it was Easter and I spent it with a family. Jeanie was my CS host. The family had French, Osage and Cherokee roots and told me a lot about their habits, the discrimination, the way of the land. It was nothing short of amasing to learn so much. I got a souvenir from them.
They told me about how a tribe decided to go to war or not and what was done when the soldiers or warriors came back. Many problems came when during WW1 so many healers died in combat that performing the ceremonies became difficult.

On monday and tuesday I visited Chaco NP. A religious centre of the Anasazi or Anchestral Pueblon people. They florished from 850 to 1150 and build hundreds of pueblos in this distant and remote valley. Some of the buildings were 5 stories high and were considered the biggest buildings in the US till the invention of steel when they made those buildings in 1898.
The scenery here is with the best I ever saw.
Their trade relationships went as for as central Mexico.

On my way back with little food (because I stayed to long) I had another Tstorm with snow and hail. I managed to get out and find food on time.

I also visited Acoma pueblo nicknamed sky city because it is build on a high rock at 8000ft. It is the longest continously inhabited pueblo. There is no water, elektricity or any kind of services. You can only visit it on a tour. The tour is not very good.
My strict personal opinion is that the people who live there or working for the pueblo and must live there so they can say that it is inhabited. Less than 50 people live there.

I stayed for 3 days in Albuquerque where I rested and had a good time with fellow CSmembers. Seeing live music, traditional nativ dances,...

So this is it for now.



Tucson (arizona)--Albuquerque (new Mexico)

Goedendag allemaal,

Eindelijk heb ik nog eens de tijd en goesting gevonden om een bericht te publiceren. Het gaat over de periode van 24 maart tot 20 april waarin ik van Tucson (arizona) via de Gila cliff dwellings en de Zuni, Chaco en Acoma pueblos naar Albuquerque fiets.

Totale afstand : 22 601km

Op dinsdag 24 maart verlaat ik Tucson om naar het Saquaro NP te fietsen dat juist buiten de stad ligt. Saquaros zijn de heel grote cactussen die hier groeien maar die ook over heel Baja California groeien en ik heb er dus al bijna 2 maanden in gefietst. Waarom nu naar het park gaan? Ik wil wel eens een lange wandeling met overnachting in die woestijn maken. Nu blijkt echter dat men dit fel afraadt omdat men niet kan garanderen of mijn fiets en tassen er nog zullen zijn als ik terugkom. Door de aanwezigheid van de stad is hier wel wat criminaliteit. Ik was door de hitte al niet zo goed gemotiveerd dus doe het niet. Ik maak wel 2x een wandeling van een halve dag. Ik zie nu hoe prachtig het is (men maakt natuurlijk van de mooiste stukken woestijn een natuurpark) en heb spijt dat ik niet de grotere wandeling gedaan heb. Het valt me op dat hier waar er geen veeteelt of zo en de planten dus niet opgegeten worden dat een zeer grote varieteit is en ook veel leven,
Ik heb smorgens mijn baard en haar laten knippen en als gevolg heb ik nu wat zonnebrand . Ik moet zonnecreme smeren op mijn hoofd dus je begrijpt dat dat een smerige boel wordt.

De volgende dagen fiets ik door de Catalina Mountains die prachtig zijn en ook door enkele Apache reservaten. Helaas zijn de museums hier gesloten als ik arriveer maar heb wel enkele korte gesprekken met de Apaches.

Op zondag, 29 maart, bereik ik Silver City (New Mexico). Dit is een stadje met enige historische betekenis. (oa Billy the kid groeide hier op en ontsnapte voor de eerste keer uit de gevangenis).
Ik ben geinteresseerd in de geschiedenis van de Indianen en had gehoord dat Arizona en New Mexico daar voor gekend zijn. Men had me echter niet verteld dat dit in het noorden van de staten is en ik ben hier in het zuiden. Van Silver City neem ik een 4 daagse zij-uitstap naar de Gilla Clif dwellings. Dit zijn natuurlijke grotten waar de Mogollon stam enkele woningen hebben gebouwd. Het rare is dat ze die na 30 jaar al verlaten hebben. (ca 13oo). Waarom is totaal onbekend. Men weet wel dat er toen een grote droogte was en vele stammen zijn toen verhuisd. Men weet ook niet waar ze naartoe zijn gegaan. Compleet vernietigd door vijandige stammen of door de droogte of geintegreerd in andere stam(men)? Het is leuk om daarover te speculeren.
Ook leuk is om 700 jaar oude maiskolven te zien. Door het droge klimaat zijn al die tijd bewaard gebleven.

Ik maak hier ook een lange 1daagse wandeling. Ik ben hier op grote hoogte 6230 ft of bijna 2000m en voor de komende weken is dit het minimum. Het geeft prachtige uitzichten maar het is ook koud en juist nu komt er een koufront over. Overdag is het goed te doen maar snachts droppen de temperaturen tot -8,6 gr C. Dat is voor mij veel te koud om aangenaam te zijn. Op de camping zitten we allemaal rond het kampvuur en maken het zo gezellig. Hier ontmoet ik een vrouw van Antwerpen die hier woont en werkt en met een Spanjaard getrouwd is. Het is raar om de kinderen de drie talen door elkaar te horen gebruiken. Ik dacht eerst dat ik me vergist had toen ik Nederlands hoorde. De zin werd immers dadelijk gevolgd door iets in het Spaans.

Hier heeft men gelukkig ook wel 1 heel fijn ding nl hot springs. Na drie koude nachten kan ik smorgens na een korte wandeling er in gaan liggen. Er zijn meerdere poelen en sommigen zijn zo heet dat ik er niet in kan liggen. Ik kan wel afkoelen in de rivier maar die is dan weer veel te koud. Het enige slechte is dat ik 2x door die ijskoude rivier moet waden om er te geraken en dus ook op de terugweg. Als gevolg zijn mijn voeten bijna bevroren als ik terug ben aan mijn fietsje.

Het bevalt me zo goed dat ik besluit om nog verder naar het noorden te fietsen om enkele oude pueblos van de Anasazi stammen te bezoeken. Hierdoor zal ik echter in de bergen of highdesert blijven en zal het voortdurende koud hebben als wordt het niet meer zo erg.

Terug in Silver City neem ik een rustdag en wordt door Dominique uitgenodigd om naar een toneelstuk (musical) te gaan. Het stuk noemt Fidler on the roof of violist op het dak en het is prachtig.

In de bib geraak ik in gesprek met een vrijwilliger die geinteresseerd is in fietsen en krijg 2 boeken mee om tijdens mijn tocht te lezen.

Ik fiets nogmaals over de continental divide op een hoogte van 8550 ft of 2500m. Veel van de huizen hier zijn niet de grote Amerikaanse maar kleine houten huisjes die fel op die van Zwitserland lijken. Ik kampeer hier in de sneeuw en verlies ook mijn handvat van mijn pan en kastrol. Ik had het buiten laten liggen om te drogen maar een of ander dier heeft het meegenomen. De volgende dagen is het koken wat moeilijker en ik verbrand me bijna maar het is ook heel belangrijk om toch warm voedsel binnen te krijgen.
Wat ik normaal doe is vb ik kook de spaghetti en als het klaar is doe ik het vuur uit en voeg er de saus uit pot bij. De kokende pasta en koude saus geeft samen een aangename warme maaltijd. Hier in de koude is het echter al koud voor ik het kan opeten en dus laat ik het vuurtje branden terwijl ik eet zodat alles warm is. Het is de eerste keer dat ik dat moet doen.

Op woensdag, 8 april, bereik ik de Zuni pueblo. Dit is een die nog altijd bewoond is en gebruikt voor religeuse ceremonies. Het is ook een ontgoocheling. Het dient enkel om geld van de toeristen te nemen. Zo weet ik binnen 5 minuten waar alle winkels zijn om hun bekende kunst te kopen maar de museums of uitleg over kultuur is heel wat moeilijker. Omdat er nu religieuse dansen zijn, is het museum en missie gesloten. Ik weet achteraf niet veel meer en ben hierdoor teleurgesteld. Dit zal zich nog enkele malen herhalen. Het blijkt dat de Nativ Americans heel beschermend zijn over hun cultuur en bijna niets doorgeven. Ons geld is wel goed genoeg. Je moet vb een fotovergunning kopen om van eender wat een foto te mogen maken.

In deze streek blijf ik ook bij Amelie een CSlid en kan via haar vriend het wolfsantuary bezoeken. Officieel mag men geen wolven als huisdieren houden maar als je die kruist met honden mag het wel. Dit worden dan meestal wel niet lieve huisdieren. Wolven hebben een zeer sterke territoriumdrift en zijn strikt georganiseerd in hogere en lagere sociale posities en kunnen heel dominant en agressief zijn. Dit sanctuary wil deze "huisdieren" beschermen en wordt bijna volledig gerund door vrijwilligers. Je kunt hier een soort van stages doen van minimaal 3 maanden en zo veel leren. Ik mag helpen voederen en zo verder. Wolven hebben in de natuur meestal weinig tijd om te eten en veelal is er ook te weinig eten zodus schrokken ze alles zo snel mogelijk binnen. Ik heb hele kippebillen over het hek gegooid. Meestal raken die de grond zelfs niet (hoe ik ook mijn best deed) en zijn binnen 2 seconden verorberd. Ik kan deze dagen goed eten maar dit is toch ver boven mijn capaciteiten.
De website voor de geinteresseerden is : www.wildspiritwolfsanctuary.org

In Grants ontmoet ik Jeane die me voor Pasen meeneemt naar een familiefeest. Het blijkt een familie te zijn met Europese (frans) en Indiaanse (Cherokee, Osage) afkomst. Het wordt een leuke dag. Ze vertellen over het leven hier (ratelslangen enz), het racisme, over religieuse activiteiten ed meer.

Hierna bezoek ik Chaco pueblo. Dit is niet 1 pueblo maar een heel centrum dat haar bloeiperiode tussen 850 en 1150 had. Deze pueblos zijn soms 5 verdiepingen hoog en bevatten honderden kamers en tempels. Pueblo Bonito was het grootste gebouw in de VS tot de uitvinding van staal en de gebouwen die hier mee opgericht werden. Dit was tot 1898.
Deze pueblos zijn verlaten sinds 1200 en zijn dus vooral ruines en worden beheerd door de overheid. Men is dus niet uit op je geld en men geeft goede uitleg. Er is zelfs een gratis tour door vrijwilligers die uitstekend is. Het was een zeer groot en sterke centrum met handelsconnecties tot minimum centraal Mexico. Men vond hier immers (overblijfselen van )papegaaien en ook chocolade.

Het landschap is hier highdesert (ca 2ooom) met hoge mesas of plataus (2500m). Ik maak meerdere wandelingen op die plateaus en de uitzichten zijn fenomenaal. Vooral als je die pueblos beneden je ziet liggen krijg je een indruk van hun omvang. Het is ook een zeer droge en dus zeer verlaten streek maar het bevalt me zo goed dat ik zo lang blijf als ik kan met mijn voedselvoorraad. Ik heb op het einde niets meer over en bereik net op tijd een winkel.
Ik word op de terugrit die 3okm over een zandweg gaat enorm gehinderd door een felle wind en een storm met bliksem, donder, sneeuw en hagel. Ik word gedwongen om mijn tentje vlak langs de weg op te zetten en ben smorgens wat ondergesneeuwd. Het water in mijn fles is ook gedeeltelijk bevroren. Gelukkig warmt het overdag snel op en verdwijnt de sneeuw. Door de eeuwige wind zie ik ook de stofwervelwinden en de hooiballen die je altijd in de films ziet al zijn ze in werkelijkheid niet zo groot.

Ik bezoek ook nog Acoma pueblo waarvan men zegt dat het de langst continu bewoonde pueblo is. Dit gebouwd op een mesa en heeft prachtige uitzichten. Je mag er niet vrij rondwandelen en moet de tour nemen maar die is niet zo goed. Je krijgt wel voldoende tijd om lokale kunst of brood te kopen.
De pueblo heeft geen water, elektriciteit enz. Overal zie je WChokjes staan. Na enige moeite verneem ik dat er minder dan 50 mensen continu wonen. De meesten zijn verhuisd naar moderne dorpjes. De mensen die er wonen, zijn allemaal tewerkgesteld door de pueblo en ik denk dat ze hier moeten wonen zodat men kan zeggen dat het continu bewoond is.

Ik neem de oude trap naar beneden en die is zo steil dat ik soms moeite heb om er veilig door te komen. Ik vraag me af hoe de Spanjaarden deze pueblo hebben kunnen veroveren. Je moet met 2 mannen maar stenen gooien en elke vijand kan gedood worden. Het beste wapen dat de Spanjaarden hadden waren hun paarden. Totaal onbekend in Noord-Amerika voor hun komst en dus heel angstaanjagend maar die kun je op deze trap niet gebruiken.
De gids vertelt wel enkele verhalen over hoe de overheid hun behandelt heeft gedurende de laatste eeuwen. (Spaans en Amerikaans).
Door de hoogte en door de locatie wordt deze pueblo ook de Skycity genoemd. Deze naam is perfect en ik geniet enorm van de uitzichten hier.

Op zaterdag, 18 april bereik ik Albuquerque waar ik 3 dagen blijf. Ik kan genieten van goede live muziek met enkele CSleden. Zie ook de pueblo museum maar omdat het prive is zijn er meer giftshops dan museum. Die zondag zijn er wel Indiaanse dansen waar ik van geniet.

Zo dit was het voor deze keer.
Ik moet zeggen dat het voor mij soms raar was om over de koude en sneeuw te praten terwijl ik ondertussen een hittegolf tot 40gr C heb meegemaakt. Ik ben nu in de tropische golf regio met hogere temperaturen en hoge vochtigheidsgraad.
Hier (in New Orleans) zegt men dat men nu koud weer heeft. Het is slechts 25 a 30 gr overdag.
sNachts is het hier nog warmer dan overdag in Belgie.

Groeten van het "koude" New Orleans.